انتخاب بین بد و بدتر

Home / فارسی / انتخاب بین بد و بدتر

 یک کار شناس میگفت: «ماهیت انتخابات ریاست جمهوری از طریق تبلیغات بگونه غربی، غیر اسلامی است چون به مردم امکان تامل و تفکر مستقل داده نمیشود.» دروغ وظیفه کارشناسان نوکر ولایت فقیه است.

انتخاب بین بد و بدتر

گاردین، روزنامه چاپ انگلیس، در مقاله ای، «انتخابات در ایران: اپوزیسیون ؟ چنین کلمه ای در اینجا نیست» روحیه جوانان را دو هفته قبل از انتخابات ریاست جمهوری ایران چنین توصیف کرد: «بی اعتنایی، تحقیر، بدبینی ـ cynicism ـ ، دل سردی و ترس. جوانانی که شاید رای دهند و شاید هم رای ندهند.» نقل و قول ازجوانانی که امسال در گاردین عقیده خود را بیان کرده اند، مشابه و تکرار سخنان جوانانی است که چند ماه قبل از انتخابات سال ۱۳۸۸ نظر داده بودند.

در روایت خود از انتخابات سال ۱۳۸۸ (احمدی نژاد)، ندا سلطانی (My stolen Face – 2012) بازگو میکند:« من رای خواهم داد […] ولی وقتیکه انتخاب بین بد و بدتر است، چکار میشود کرد؟ [….] اگر به تاریخ انتخابات رئیس جمهوری این رژیم دقت کنید، همیشه یک کاندیدا هست که رُلش آدمِ خبیثِ قصه است. کاندیدایی که ایرانیان از وی متنفرند و در نتیجه تصمیم میگیرند که به مخالفش رای بدهند».

فاجعه انتخابات چهار سال پیش زاویه جدیدی را به گفتگوی جوانان امسال اضافه کرده است که گاردین چنین بازگو میکند: «ما برای [آقایون] مهم بودیم وحالا آنقدرمهم تر شده ایم که میلیونها دلار خرج لوازم ضد شورش، کنترل وردیابی تلفن و انترنت، تلویزیون مدار بسته و کنترل شلوغی [وغیره] کرده اند که ما را خفه کنند.»

رئیس جمهور باید در خط امام باشد

قصه های انتخابات سی سال است که تکرارمیشود .در مقاله ای که کیهان در سال ۱۳۵۸ (سه شنبه دوم بهمن) چاپ کرد، تیترآن چنین بود: «چه کسی اولین رئیس جمهور ایران خواهد شد؟» در متن مقاله آمده است: «هنوز هم بسیاری از رای دهنگان نتوانسته اند تصمیم قاطع خود را بگیرند». یک کار شناس میگفت: «ماهیت انتخابات ریاست جمهوری از طریق تبلیغات بگونه غربی، غیر اسلامی است چون به مردم امکان تامل و تفکر مستقل داده نمیشود.» نتیجه مقاله این است:« رئیس جمهور باید در خط امام باشد.»

کمی بعد، در سال ۱۳۵۹، روزنامه میزان (سه شنبه ۱۸ شهریور) از جانب رئیس جمهور منتخب، ابوالحسن بنی‌صدر‎،عنوان کرد: «آنان که هنوز باور ندارند، به این اجتماع بزرگ بنگرند و بخود آیند و بدانند که مردم ما مردمی نیستند که تماشاگر صحنه سازان و توطئه پردازان باشند. من بخاطر شما و در راه دین شما می ایستم. مقاومت میکنم و در برابر هیچ مشکلی جا خالی نمیکنم.» چند ماه بعد اولین رئیس جمهور از مملکت گریخت و به جمع فراریان از ایران و پناهندگان در غرب پیوست.

PedzIran:
Iran Rahbar lokht

سی وچند سال بعد، به شکرِ مستکبر معظم، علی خامنه ای، ماهیت انتخابات ما بسیار اسلامی است: معجزه آن است که هنوز ما ایرانیان، خصوصاً بانوان، میتوانیم رای دهیم. حتی برای اینکه مسلمان مورد پسندِ دستگاه آخوندی باشیم خود را مجبور به رای دادن میکنیم. ولی آزادی انتخاباتی ما آن است که رای را با مداد، ویا خودکار و قلم، بنویسیم. باقی سناریو را آقایون نوشته اند و باید آن را اجرا کرد. نام یک دستبوس و چاپلوس ولی فقیه توی صندوق رای خواهد افتاد. اگرصدایمان را بلند کرده و قربزنیم، بسیجی ها و دیگر آدم کش های دستگاه به خدمت ما خواهند رسید. اگر با تلفن و و انترنت درد دل کنیم، چاقوکش اسلامی زودتر ازداونلود ایمیلی به خانه ما خواهند رسید. رئیس جمهور منتخب سال ۱۳۹۲ کاملاً درخط امام خمینی خواهد بود. یکی از اثرات گمراه کننده استبداد الهی ایجاد توهم دموکراسی به نام خدا است.

امروز، حتی روزنامه های تهران که بلندگوی استبداد هستند نمیتوانند با هیچ گلابی بوی بدی را که از جمهوری اسلامی ایران بلند میشود بپوشانند. روزنامه اسرار: «گرانی ها قدرت خرید حقوق بگیران را نصف کرد»، «توجه نکردن به دستورات رهبری از گناهان کبیره است»، «نمایندگان [مجلس] آبروی خود را نبرند»، روزنامه جوان: «انصاف اصناف کجاست؟! قدرت خرید مردم نصف شده است». روزنامه ایران: «آزادی اندیشه در دانشگاه تهران نا دیده گرفته میشود،» و امثالهم. در این شرایط روحی، بی اعتنایی، تحقیر، بدبینی ـ cynicism ـ ، دل سردی و ترسِ جوانان ودیگران، مسن تر، را در بر گرفته است.

برای هر شهروند مسئول رای دادن وظیفه اجتماعی و سیاسی است. در هر دمکراسی رای دادن حق مسلم شهروند است. وی آزادی آنرا دارد که رای خود را بدهد ویا ندهد. این راه و رورش هرآزادی خواهِ بیباک است. هیچ کس هم حق تحمیل به وی را ندارد. از طرفی دیگر رعایت حق الناس و مشروعیت شخصیت هایی، چه مرد و چه زن، که کاندیدا در انتخابات هستند از رای دهنگان بدست می آید. چندین ماه لازم است که نام کاندیداهای مقام برتر از سلسله های مختلف انتخاباتی در آمده و خود، عقاید و برنامه هایشان را به مردم معرفی کنند.

حق رای دادن به کس دیگری ندارید

فقط استبداد است که هشت نفر را از بین نوکران نزدیکش برای انتخابات لیست میکند و بعد به مردم میگوید: «حالا باید به حسنی و یا حسینی رای بدهید. حق رای دادن به کس دیگری ندارید. کار تان هم نباشد که آیا برنامه و یا اندیشه ای برای چهار سال آینده دارند یا نه. بیشتر ازچند روز هم وقت ندارید که تصمیم بگیرید.» در چنین وضعیت ارتجاعی رای دادن بیهوده است. رای شهروند وقتی ضایع میشود که حق انتخاب آزادانه کاندیداها از وی قصب شود؛ چون ازوی امکان تامل و تفکر مستقل گرفته میشود. در چنین وضعیت ارتجاعی رای دهندگان فقط به سوگولی ولی فقیه رای خواهند داد، چه حسنی، چه حسینی. در چنین وضعیت ارتجاعی رای دهندگان به دستگاه پیغام میدهند: « شاید که کاندیدا های شما را نپسندیم ولی با روش شما راه میاییم؛ رای را که دادیم.» در روز انتخاب رای دادن به حسنی یا حسینی مهم نیست. کاسه همان کاسه است و آش همان آش؛ فقط هر قدر تعداد رای دهندگان بیشتر باشد، پیروزی برای استبداد ارتجاعی ولایت فقیه بزرگترخواهد بود.

PedzIran:
Iran Dictature Theocracie

سی وچند سال پیش، نسل پا به سی گذاشته حالیه، ساده و هالو، توی خیابان ریختند و چون از شاه متنفر بودند به انقلاب پیوستند وعده های پوچ را بدون فکر بلعیدند، مانند: «ما پول نفت را در خانه هر ایرانی خواهیم آورد»، (خمینی، ۱۳۵۶)، «عدالت اسلامی برتر است »، (هزار ویک آیت الله ازسال ۱۳۵۷). ما تا حال و همیشه در سیاست بر علیه کسی و چیزی متعصبانه حرکت کرده ایم ولی نتیجه ای ازشعار های کاذب گرفته نخواهد شد.

هیچ چیزی حاضر و آماده در دمکراسی نیست که مثل خوراکیِ حاضر ـ take away/take out ـ از دکان خریده و به خانه ببریم و بدون زحمت ببلعیم. دستورعمل دمکراسی وآزادی شهروندان هر مملکتی در تاریخ آن مملکت نوشته میشود. بهترین راه حل ها برای فرار از تله جمهوری اسلامی از داخل ایران سرچشمه خواهند گرفت. ولی بی اعتنایی، تحقیر، بدبینی – cynicism ـ ، دل سردی و ترس امروز ما ویرانگر هستند. این روحیه منفی دانه های استبداد فردا را خواهند کاشت. متضاد این کلمات راهِ آزادی از بند آخوند و از سنت گرایی های و هرز را باز خواهند کرد.

«ولی وقتیکه انتخاب بین بد و بدتر است، چکار میشود کرد؟» خیلی کارها میشود کرد. اولین قدم آن است که رای ندهیم. زیرا که هیچ کدام از کاندید های ریاست جمهوری ارزش رای و اعتماد را ندارند.

نوشته: فرزاد م. (سراب، ایران) تنظیم و تطبیق: آلبرتین احمدی

print
Related Posts
Categories
All original content on these pages is fingerprinted and certified by Digiprove