اعتقاد ما

حکومت مذهبی ولایت فقیه، جمهوری اسلامی ایران، یک رژیم استبدادی و ویرانگر است.

انتخاب کردن زندگی و شادی جای قربانی شدن و شهادت بیهوده ، دلاورانه است. عشق به مردم و مملکت خود شایسته است. با احترام متقابل در تنوع زندگی کردن، مشکل است و مسئولیت ،صداقت و نجابت در عمل را خواستار است.
باید هر فرصت را غنیمت شمرده و خود را به کار دشوارِ آبادی ایران اختصاص دهیم تا که زندگی در کشورمان شیرین و گوارا برای همگان شود. بحث آلبرتین احمدی و تیم مکاتبین، دراموراجتماعی، سیاسی و حکومت است زیرا که به اهمیت سیاست در زندگی روز مره واقف هستیم.برابری در بین شهروندان و آزادی اندیشه، بیان و عمل قبل از هر چیزباید مورد پذیرش هر فرد و در ذهن وی ریشه گیرد.

ما اعتقاد داریم:

  • که هر یک از ما مسئول خویش، جامعه و حکومت است.
  • که یک دموکراسی لائیک ـ سکولار، که در آن دین و دولت از هم جدا هستند مبنای روشنی برای تشکیل دولت ایران خواهد بود. هیچ گونه شرع دینی نباید در امور دولت حاکم باشد.
  • که قدرت یک کشور و شهروندانش از رفاه هر یک از اعضای آن و خصوصاً ناتوان ترین، سنجیده می شود. در کشور هر فرد، چه زن و چه مرد، در برابر قانون مساوی خواهد بود. هیچ کس نباید در ارتباط به جنسیت ، تبار، نژاد یا قومیت، زبان، موقعیت اجتماعی، شیوه زندگی، اعتقادات مذهبی، فلسفی و سیاسی برتر باشد ویا تحقیر شود. هیچ کس و هیچ رهبر، حضرت، امام، شاه، شاهنشاه، برتر و بالاتر از قانون نیست.
  • که مردم ایران می توانند با هم وبا حفظ احترام متقابل در تنوع زندگی کنند. مردم از اهداف مشترک و از مسئولیت خویش نسبت به نسلهای آینده آگاه خواهند بود.
  • که آزادی شخصی مصون از تجاوز است. هر ایرانی باید بتواند آزادانه و بدون هیچ گونه تفتیش تعلیم گیرد و نظریات و باورهای خود را شکل داده، بیان و پخش کند. شهروندان توانسته آزادانه و بدون اجازه از حکومت انجمن تشکیل داده و در گردهمایی همگانی بدون اسلحه ولی با صلح و صفا شرکت کنند.
  • که نهادهای تشکیل دولت باید به تصویب و با رأی مستقیم اکثریت جمعیت ایران پذیرفته شوند. قوانین، به طور مستقیم یا به طور غیر مستقیم از طریق نمایندگان منتخب خود، به تصویب شهروندان رسیده و حاکم بر زندگی سیاسی، اجتماعی و مدنی می باشند.

ما ایرانیان بیش از حد تحت ستم استبداد زندگی کرده و لاابالی و وظیفه نشناسی را در خود پرورش می دهیم. برای آنکه بزرگ منشی خود را بدست بیابیم می بایست به اشتباه ها و خامی خویش در مسائل سیاسی، اجتماعی و مدنی اذعان کنیم.

مداوم به خود نسبت قربانی و مظلوم دادن، و بدتر از آن، دائماً خود را مظلوم و شهید پیشامد ها دانستن، بسیار آسان و دلیل بزدلی است.

Digiprove sealCopyright secured by Digiprove